او لغزش چاپى است ؛ سرافراز ، انجمن ، كراچى 140 ، 141 ؛ عباسى 1 / 168 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 70 ( 2 نسخه ) ؛ گنج 2 / 571 ؛ موزهء بريتانيا ، چاپى 431 ؛ نوشاهى ، موزه 204 ( 2 نسخه ) . * بحر المعرفه . خورشيد احمد مجددى نسبتا و طريقتا ( د مكه پيرامون 1290 ق / 1873 م ) . پدرش شناخته نيست ، جز آنكه از راه خواجه محمد يحيى به مجدد الف ثانى ( د 1304 ق / 1887 م ) مىرسد . نخست با شاه رؤف احمد مجددى ( د 1253 ق / 1873 م ) و سپس با شاه احمد مجددى ( د 1277 ق / 61 - 1860 م ) بيعت داشته است و شاگرد غالب دهلوى ( د 1277 ق / 61 - 1860 م ) بوده ، و در 1875 م ( 2 - 1273 ق ) در زندان انگليسيان بوده سپس به كابل رفته آن جا جاى گزيده ، در پايان در مكه درگذشته است . و از هموست : رباعيات خورشيد احمد ، نامه‌هاى خورشيد احمد و سكريه . با سربندهاى « باب » : 1 - در بيان صحابهء كبار ، 2 - دايرهء مكان و ما يتعلق بها ، 3 - ولايت صغرا و كبرا ، 4 - كلمات ثلاثه : نبوت ، رسالت ، اولو العزم ، 5 - حقايق الله ، 6 - انبياى حقيقت . آغاز : الحمد لله الذى نور قلوب العارفين بنور معرفته ، و فضل احوال السالكين . . . اما بعد ، فقير . مشترك 3 / 1317 ؛ رشحات عنبريه ، تعليقات محمد اقبال مجددى 41 . * بحر المغفره . سيد امير رضا فرزند محمد قاسم حسينى قزوينى ، همروزگار مجلسى دوم ، ( د 1123 ق / 1711 م ) . نياى خاندان دعايى در قزوين . چيزى مانند « زاد المعاد » ، در دعا و وردها و اعمال ، در 1 « اميد » و 45 « مغفرت » ساخته و ماده تاريخ آن « الهى اين بود مفتاح جنت » . آغاز : حمد و ثنا كريمى را روا و رحيمى را بجاست كه گردانيد مناجات را سبب علو درجات . ذريعه 3 / 48 ؛ اعلام 1 / 882 ؛ طبقات 12 / 268 . اشكورى 1 / 394 ، همانجا 17 / 66 ، قم ، آستانه 82 ؛ مجلس 38 / 385 ش 14276 . * بحر النجات : ترجمهء كهاسى كند - بخش هندويى . * بحر النصايح و رفيق السالك . سليمان فرزند عبد الله ختلانى . در اسرار عشق و سلوك . آغاز : حمد بىغايت و ثناى بىنهايت احدى را كه . ازبكستان ، تاشكند 3 / 325 ؛ تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 16 ( 3 نسخه ) ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 71 ( 2 نسخه ) ؛ تاجيكستان ، ملى 1 / 9 . * بدأ الامالى . بحر اللآلى - بخش عقايد . * بداية الذاكرين . از شيخ امين الدين بليانى . شايد امين الدين محمد فرزند على فرزند ضياء الدين مسعود كازرونى ( د 745 ق / 1344 م ) كه از مريدان شيخ اوحد الدين فرزند ضياء الدين پسر عم خود بود ، و برادرزادهء ابو عبد الله بليانى . از سويى نسخه‌اى ديگر ( قم ، سيد مهدى لاجوردى ) ، نوشته 22 محرم 770 هلالى همراه است با يادداشتى تازه‌تر و اين‌كه « رسالهء شيخ قشيرى در ذكر جلى و خفى است » . آغاز : حمد له . . . حق‌تعالى و تقدس را جلت قدرته فضل و اكرام در هر طرفة العين در شأن بندگان بسيار است . اما هيچ نعمت از آن فاضل‌تر